انجمن توسعه و سازندگی خنجین

توریسم روستایی و عشایری
یکی دیگر از جاذبه های مهم اکوتوریستی استان مرکزی که مرتبط با زندگی و مردم ساکن در روستاها و مناطق طبیعی می باشد. توریسم روستایی و عشایری است. تنوع جاذبه ها در مناطق روستایی و عشایری به حدی بکر و زیباست که می توان از آن به عنوان یکی از سرمایه های مهم گردشگری کشور نام برد.

توریسم در استان مرکزی
از کل جمعیت استان حدود 43 درصد در مناطق روستایی زندگی می کنند که عمدتاً از طریق کشاورزی، دامپروری و گله داری امرار معاش می نمایند. این جمعیت ساکن به دلایل خاص موقعیت جغرافیایی و آب و هوایی استان، در دامنه رشته کوهها، کوهپایه ها و همچنین چشمه ها و قناتهای طبیعی استقرار یافته اند. با مطالعه منشا شکل گیری روستاها به این نتیجه می رسیم که دسترسی به آب مهمترین عامل در احداث امکان عمومی و ساخت منازل بوده است. ساختار و بافت دایره ای و ظولی اکثر روستاهای استان مرکزی نشان دهنده این موضوع است که یا روستاها بافت دایره ای و متراکم داشته و یا به صورت طولی در مسیر جریان آب چشمه، سراب و رودخانه ساخته شده اند. البته عوامل امنیتی از جمله در امان ماندن از جریان سیلابها و همچنین دفاع در برابر اقوام مهاجم را هم نبایستی از نظر دور داشت.
در اکثر روستاهای استان مرکزی اماکن عمومی از جمله : مسجد، حسینیه، تکیه، حمام و آسیاب ها را در اطراف سرچشمه و قنات ها ساخته اند و سایر منازل مسکونی نسبت به جایگاه اجتماعی و درآمد و ثروت افراد در لایه های بعدی استقرار یافته اند. تحقیق و مطالعه در خصوص عامل وجودی روستاهای استان مرکزی و بررسی نحوه شکل گیری و بافت سنتی آنها می تواند به عنوان یکی از جاذبه های توریسم روستایی ایران مورد توجه محققان و علاقمندان به اکوتوریسم و مردم شناسی قرار گیرد. در کنار این منابع آبی ، آثار و بناهای بسیار قدیمی و تاریخی به یادگار مانده است. درختان کهنسال چنار ، بقایای منازل قدیممی، بقعه ها و امامزاده ها از این جمله اند.
ازدیگر جاذبه های توریسم روستایی استان مرکزی، مطالعه شیوه معیشت آنهاست. مظالعه شیوه های کاشت، داشت و برداشت محصول، شیوه ها و آداب و رسوم حاکم بر استفاده از منابع آب برای آبیاری، تولیدات صنایع دستی، همیاری و کمک به یکدیگر، مطالعه جشن ها و مراسم ، نوع پوشش و لباس و بازیها و مسابقات محلی، از جمله موضوعاتی است که برای گردشگران و محققان داخلی و خارجی بسیار جالب و جذاب خواهد بود.
از مهمترین فضاهای روستاهایی استان مرکزی که دارای منابع گردشگری ویژه می باشند می توان به: خورهه، دودهک، ساروق، انجدان، محسن آباد،  دهنو، حشمتیه، گوشه، ریحان، شاهواروق، خنجین و مشهد اردهال اشاره نمود.